Wanneer u geld leent dan kan dit ook fiscale gevolgen hebben. Welke belastingaspecten spelen een rol? Leningen en de fiscale aspecten daarvan zijn in hoofdzaak te verdelen tussen leningen die verband houden met de eigen woning en leningen die hiervoor niet zijn afgesloten.

Leningen die zijn afgesloten voor de aankoop of verbetering van uw eigen woning vallen onder de fiscale eigenwoningregeling. Hierdoor is de rente die u op deze lening betaalt fiscaal aftrekbaar voor de inkomstenbelasting. Concreet betekent dit dat u van de fiscus zo’n 40% van rentelast terugkrijgt. Uiteraard is de hoogte van deze teruggaaf afhankelijk van uw inkomen en dat van uw partner. Voorbeelden van dergelijke leningen zijn het hypothecair krediet, de lening voor een verbouwing, een nieuwe keuken of een nieuwe badkamer.

Daarnaast kunt u dus leningen hebben afgesloten die niet zijn gebruikt voor de aankoop of verbetering van uw eigen woning. Bijvoorbeeld een persoonlijke lening voor de aankoop van een auto of een doorlopend krediet dat u regelmatig aanspreekt voor een leuke vakantie of wanneer u gewoon even krap bij kas zit.

Voor al deze leningen geldt dat ze voor de inkomstenbelasting in aanmerking dienen te worden genomen in Box 3, de zogenaamde vermogensrendementsheffing. In deze box betaalt u 1,2% belasting over uw vermogen. Dit vermogen bestaat uit al uw bezittingen en schulden exclusief enkele uitzonderingen. De belangrijkste uitzondering hierop is uw eigen woning.

Een lening die in Box 3 valt verlaagt dus uw vermogen en zodoende de belastingheffing over uw vermogen. Overigens bestaat er wel een vrijstelling. Wanneer uw vermogen minder bedraagt dan € 20.661 (2009) dan betaalt u geen belasting hierover. Voor gehuwden geldt zelfs een dubbele vrijstelling van totaal
€ 41.322 (2009).